มหาภารตะ (ภาษาอังกฤษ) โดย Kisari Mohan Ganguli | 2,566,952 คำ | ISBN-10: 8121505933 ศาสนาฮินดูปุราณะมหาภารตะฉบับแปลภาษาอังกฤษเป็นตำราขนาดใหญ่บรรยายถึงอินเดียโบราณ ประพันธ์โดยพระกฤษณะ-ทไวปายณะ วยาสะ และบรรจุบันทึกของมนุษย์โบราณ นอกจากนี้ยังบันทึกชะตากรรมของตระกูลเการพและตระกูลปาณฑพ ส่วนเนื้อหาขนาดใหญ่อีกส่วนหนึ่งกล่าวถึงบทสนทนาเชิงปรัชญามากมาย เช่น เป้าหมายของชีวิต หนังสือ..
ก่อนหน้า 💃🏻 อ่านต่อ " ไวสัมปายานะกล่าวว่า " โดรณะผู้เปี่ยมด้วยพลังอันยิ่งใหญ่และมีปัญญาเฉียบแหลมจึงกล่าวว่า
“บุคคลเช่นบุตรของปันดูนั้นไม่มีวันพินาศหรือประสบความพ่ายแพ้ กล้าหาญและเชี่ยวชาญในทุกศาสตร์ ฉลาดหลักแหลมและมีสติสัมปชัญญะ มีคุณธรรมและกตัญญูต่อยุธิษฐิระ ผู้ทรงคุณธรรม คอยติดตามพี่ชายคนโตผู้เชี่ยวชาญในนโยบาย คุณธรรม และผลประโยชน์ ผู้ซึ่งรักใคร่พวกเขาเหมือนพ่อ และผู้ซึ่งยึดมั่นในคุณธรรมและมั่นคงในความจริง บุคคลเช่นพวกเขาที่อุทิศตนต่อพี่ชายผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง ผู้มีสติปัญญาสูงส่ง ไม่เคยทำร้ายใคร และเชื่อฟังพี่น้องของตน ย่อมไม่มีวันพินาศไปเช่นนี้ แล้วทำไม (ยุธิษฐิระ) บุตรของปฤถะผู้มีความรู้ด้านนโยบาย จึงจะสามารถฟื้นฟูความเจริญรุ่งเรืองของพี่น้องของตนผู้ซึ่งเชื่อฟัง อุทิศตน และมีจิตใจสูงส่งเช่นนี้ได้เล่า? ก็เพราะเหตุนี้เองที่พวกเขากำลังรอคอยโอกาสนั้นอย่างระมัดระวัง” คนเช่นนี้ไม่มีวันพินาศ
นี่คือสิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นด้วยสติปัญญาของข้าพเจ้า ฉะนั้น จงรีบเร่งและโดยไม่เสียเวลา ทำในสิ่งที่ควรทำในตอนนี้ หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว และจงจัดเตรียมที่พำนักสำหรับบุตรชายของปันดูผู้มีจิตใจมั่นคงในทุกเป้าหมายของชีวิต ให้เรียบร้อยเสียด้วย ปันดูผู้กล้าหาญ ปราศจากบาป และมีคุณธรรมในการบำเพ็ญเพียรนั้น ยากที่จะค้นพบ (ภายในระยะเวลาที่ห้ามค้นพบ) บุตรชายของ ปฤถะผู้ฉลาดปราดเปรื่องและมีคุณธรรมทุกประการ อุทิศตนเพื่อความจริงและเชี่ยวชาญในหลักการทางการเมือง เปี่ยมด้วยความบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ และเป็นศูนย์รวมพลังอันมหาศาล สามารถทำลายล้าง (ศัตรูของเขา) ได้เพียงแค่เหลือบมองดวงตาของเขาเท่านั้น เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว จงทำในสิ่งที่เหมาะสม ฉะนั้น เราจึงควรค้นหาพวกเขาอีกครั้ง โดยส่งพราหมณ์และจารณะนักพรตผู้ประสบความสำเร็จ และคนอื่นๆ ในลักษณะเดียวกันที่อาจมีความรู้เกี่ยวกับวีรบุรุษเหล่านั้น!
Section XXVIII - คำแนะนำอันดีงามของภีษมะเพื่อประโยชน์ของชาวภารตะ
" ไวสัมปายานะกล่าวว่า 'แล้วปู่ของชาวภารตะคือภีษมะบุตรของสุตานุผู้เชี่ยวชาญในพระเวทรู้จักมารยาทต่างๆ เป็นอย่างดี'ด้วยความรู้ความเข้าใจในกาลเวลาและสถานที่ และหน้าที่ทางศีลธรรมทุกประการ หลังจากที่โดรณะกล่าวจบแล้ว ภีษมะจึงชื่นชมคำพูดของอาจารย์ และกล่าวแก่ชาวภารตะเพื่อประโยชน์ของพวกเขา คำพูดเหล่านั้นสอดคล้องกับคุณธรรม แสดงถึงความผูกพันของเขากับยุธิษฐิระ ผู้ทรงคุณธรรม ซึ่งเป็นคำพูดที่คนไม่ซื่อสัตย์ไม่ค่อยพูด และมักได้รับการยกย่องจากคนซื่อสัตย์เสมอ และคำพูดที่ภีษมะกล่าวก็เป็นกลางอย่างแท้จริงและได้รับการเคารพนับถือจากผู้มีปัญญา
และปู่ของชาวกุรุกล่าวว่า
“คำพูดของโดรณะผู้กลับชาติมาเกิดซึ่งรู้แจ้งในความจริงของทุกเรื่องราวได้กล่าวออกมานั้น ข้าพเจ้าเห็นด้วย ข้าพเจ้าไม่ลังเลที่จะกล่าวเช่นนั้นเลย เหล่าวีรบุรุษผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมทุกประการ ปฏิบัติตามคำปฏิญาณอันดีงาม มีความรู้ในพระเวท อุทิศตนให้กับการปฏิบัติศาสนกิจ รอบรู้ในศาสตร์ต่างๆ เชื่อฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส ยึดมั่นในคำปฏิญาณแห่งความจริง รู้แจ้งในความเหมาะสมของกาลเวลา ปฏิบัติตามคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ (เกี่ยวกับการเนรเทศ) บริสุทธิ์ในความประพฤติ ยึดมั่นในหน้าที่ของวรรณะกษัตริย์ เชื่อฟังเกศวะ เสมอ มีจิตใจสูงส่ง มีพละกำลังมหาศาล และแบกรับภาระของปราชญ์อยู่เสมอ วีรบุรุษเหล่านั้นจะไม่มีวันเหี่ยวเฉาภายใต้ความโชคร้าย ด้วยพลังของตนเอง บุตรแห่งปันดูผู้ซึ่งขณะนี้ใช้ชีวิตอย่างหลบซ่อนเพื่อเชื่อฟังคุณธรรม จะไม่มีวันพินาศอย่างแน่นอน”
จิตใจของข้าพเจ้าคาดเดาได้เพียงเท่านี้ ดังนั้น โอภารตะ ข้าพเจ้าจึงสนับสนุนให้ใช้คำแนะนำที่ซื่อสัตย์ในการประพฤติต่อบุตรของปันดู การกระทำของปราชญ์จะไม่ทำให้พวกเขาถูกเปิดเผยโดยสายลับในตอนนี้[1]ว่าเราควรทำอย่างไรกับบุตรของปันดู ข้าพเจ้าจะกล่าวโดยไตร่ตรองด้วยสติปัญญา โปรดทราบว่าข้าพเจ้าจะไม่พูดอะไรด้วยเจตนาร้ายต่อท่าน คนอย่างข้าพเจ้าไม่ควรให้คำแนะนำเช่นนั้นแก่ผู้ที่ไม่ซื่อสัตย์ เพราะควรให้คำแนะนำ (เช่นที่ข้าพเจ้าจะให้) แก่ผู้ที่ซื่อสัตย์เท่านั้น อย่างไรก็ตาม คำแนะนำที่ชั่วร้ายไม่ควรนำเสนอไม่ว่าในกรณีใดๆ โอ เด็กน้อย ผู้ที่อุทิศตนเพื่อความจริงและเชื่อฟังผู้ใหญ่ ผู้ที่ฉลาดอย่างแท้จริง เมื่อพูดท่ามกลางที่ประชุม ควรพูดความจริงไม่ว่าในกรณีใดๆ หากการได้มาซึ่งคุณธรรมเป็นเป้าหมายของเขา ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงควรกล่าวว่า ข้าพเจ้ามีความคิดเห็นแตกต่างจากทุกคนที่อยู่ที่นี่ ในเรื่องสถานที่พำนักของยุธิษฐิระผู้ทรงธรรม ในปีที่สิบสามแห่งการเนรเทศของพระองค์
โอเด็กน้อยเอ๋ย ผู้ปกครองเมืองหรือแคว้นที่พระเจ้ายุธิษฐิระประทับอยู่นั้น ย่อมปราศจากความโชคร้ายใดๆ ประชาชนในแคว้นที่พระเจ้ายุธิษฐิระประทับอยู่นั้น ต้องมีเมตตากรุณา ใจกว้าง อ่อนน้อมถ่อมตน และมีมารยาท มีวาจาไพเราะ ควบคุมอารมณ์ได้ ยึดมั่นในความจริง ร่าเริง สุขภาพดี บริสุทธิ์ในความประพฤติ และมีฝีมือในการทำงานของประเทศที่พระเจ้ายุธิษฐิระประทับอยู่
ผู้คนในสถานที่ซึ่งยุธิษฐิระอาศัยอยู่ จะต้องไม่ริษยาหรือมุ่งร้าย หรือเย่อหยิ่ง หรือทะนงตน แต่ต้องปฏิบัติตามหน้าที่ของตนอย่างเคร่งครัด แท้จริงแล้ว ในสถานที่ซึ่งยุธิษฐิระอาศัยอยู่ จะมีการสวดบทสวดเวทไปทั่วทุกหนแห่ง จะมีการประกอบพิธีกรรมบูชายัญ มีการรินน้ำบูชาครั้งสุดท้ายอย่างเต็มเปี่ยม[2]และมีการถวายของกำนัลแก่พราหมณ์อย่างมากมาย ที่นั่นเมฆจะโปรยฝนลงมาอย่างอุดมสมบูรณ์ และประเทศชาติจะปราศจากความหวาดกลัวด้วยการเก็บเกี่ยวที่ดี
ที่นั่นนาข้าวจะไม่ขาดเมล็ด ผลไม้จะไม่ขาดน้ำผลไม้ พวงมาลัยดอกไม้จะไม่ขาดกลิ่นหอม และการสนทนาของผู้คนจะเต็มไปด้วยถ้อยคำที่น่าฟังอยู่เสมอ
ณ ที่ซึ่งพระราชา ยุธิษฐิระประทับอยู่ สายลมจะหอมสดชื่น การพบปะสังสรรค์ของผู้คนจะเป็นมิตร และจะไม่มีเหตุแห่งความหวาดกลัวใดๆ
ที่นั่นจะมีวัวควายมากมาย ไม่มีตัวไหนผอมแห้งหรืออ่อนแอ และนม โยเกิร์ต และเนยทั้งหมดจะมีรสชาติอร่อยและมีคุณค่าทางโภชนาการ ที่ซึ่งพระราชา Yudhishthira ประทับอยู่ ข้าวโพดทุกชนิดจะเต็มไปด้วยคุณค่าทางโภชนาการและอาหารทุกอย่างจะอร่อย
ณ ที่ซึ่งพระราชา Yudhishthira ประทับอยู่ สิ่งต่างๆ ที่รับรู้ได้ด้วย ประสาทสัมผัสทั้งห้า ได้แก่ รสชาติ สัมผัส กลิ่น และการได้ยิน จะเปี่ยมไปด้วยคุณสมบัติอันดีเลิศ
ณ ที่ซึ่งพระราชายุธิษฐิระประทับอยู่ ทิวทัศน์และบรรยากาศจะน่ารื่นรมย์ และผู้ที่ได้รับการฟื้นฟูในสถานที่นั้นจะเป็นคนดีและมั่นคงในการปฏิบัติหน้าที่ของตน แท้จริงแล้ว ในประเทศที่โอรสของปันดูอาจไปพำนักอยู่ระหว่างปีที่สิบสามแห่งการเนรเทศนี้ ประชาชนจะมีความสุขและร่าเริง บริสุทธิ์ในความประพฤติและปราศจากความทุกข์ใดๆ พวกเขาจะอุทิศตนให้กับเทพเจ้าและแขกผู้มาเยือน และการบูชาสิ่งเหล่านี้ด้วยจิตวิญญาณ ทั้งหมด พวกเขาจะชอบการให้ และเปี่ยมไปด้วยพลัง พวกเขาจะปฏิบัติตามคุณธรรมอันเป็นนิรันดร์เสมอ
ณ ที่ซึ่งพระราชา Yudhishthira ประทับอยู่ ประชาชนจะละเว้นจากสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง และปรารถนาแต่สิ่งที่ดีงามเท่านั้น พวกเขาจะถือศีลบูชาและปฏิญาณตนอย่างบริสุทธิ์เสมอ และเกลียดชังการพูดจาไม่จริง ประชาชน ณ ที่ซึ่งพระราชา Yudhishthira ประทับอยู่ จะปรารถนาแต่สิ่งที่ดีงาม เป็นมงคล และเป็นประโยชน์อยู่เสมอ
ณ ที่ซึ่งยุธิษฐิระประทับอยู่ ผู้คนย่อมปรารถนาที่จะบรรลุซึ่งสิ่งที่ดีงาม และจิตใจของพวกเขาย่อมโน้มเอียงไปสู่คุณธรรมเสมอ และเมื่อคำปฏิญาณของพวกเขาน่าพึงพอใจ พวกเขาก็จะมุ่งมั่นในการสะสมบุญกุศลอยู่เสมอ โอ้ บุตรแห่งปฤถะผู้เปี่ยมด้วยสติปัญญาและความเมตตา ความสงบสุขสูงสุดและการให้อภัยอย่างไม่มีข้อสงสัย ความอ่อนน้อมถ่อมตนและความเจริญรุ่งเรือง ชื่อเสียงและพลังอันยิ่งใหญ่ และความรักต่อสรรพสัตว์ทั้งปวงนั้น แม้แต่พราหมณ์ก็ไม่อาจพบตัวได้ (ในเมื่อเขาได้ซ่อนตัวอยู่) นับประสาอะไรกับคนธรรมดาทั่วไป
ยุธิษฐิระผู้ชาญฉลาดทรงใช้ชีวิตอย่างหลบซ่อนในดินแดนที่ข้าพเจ้าได้บรรยายลักษณะไว้แล้ว ส่วนเรื่องวิถีชีวิตอันดีเลิศของพระองค์นั้น ข้าพเจ้าไม่กล้าเอ่ยถึงอะไรมากไปกว่านี้ เมื่อพิจารณาเรื่องทั้งหมดนี้อย่างถี่ถ้วนแล้ว จงกระทำการใดๆ ที่ท่านคิดว่าจะเป็นประโยชน์โดยไม่เสียเวลาเถิด เจ้าชายแห่ง ราชวงศ์ กุรุหากท่านมีความศรัทธาในข้าพเจ้าจริงๆ"
เชิงอรรถและเอกสารอ้างอิง:
[1] : นี่เป็นโศลก ที่ยากมาก ผมไม่แน่ใจว่าผมเข้าใจมันถูกต้องหรือไม่ ทั้งนีลากันธาและอรชุน , มิศราต่างเงียบ อย่างไรก็ตาม แทนที่จะพึ่งพาสติปัญญาของตัวเอง ผมได้ปรึกษาเพื่อนหลายคนที่อ่านมหาภารตะอย่างละเอียดแล้ว โครงสร้างทางไวยากรณ์นั้นง่าย ความยากลำบากเพียงอย่างเดียวอยู่ที่ครึ่งหลังของโศลกเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ความหมายที่ผมให้ไปนั้นสอดคล้องกับคำแนะนำของภีษมะ
[2] : แสดงให้เห็นว่าการบูชาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีโดยไม่มีอุปสรรค
Section XXIX - คำแนะนำของกริปะเกี่ยวกับกลยุทธ์สำหรับการกลับมาของปันดาวา
ไวสัมพะยานะกล่าวว่า “ แล้ว นาง กรีปะบุตรของศรัทวาตะกล่าวว่า
'สิ่งที่ภีษมะผู้ เฒ่า ได้กล่าวเกี่ยวกับปันดาวะนั้นสมเหตุสมผล เหมาะสมกับสถานการณ์ สอดคล้องกับคุณธรรมและผลประโยชน์ น่าฟัง เต็มไปด้วยเหตุผลอันดี และคู่ควรกับท่าน จงฟังสิ่งที่ข้าจะกล่าวในเรื่องนี้ด้วย เจ้าควรสืบหาเส้นทางที่พวกเขาใช้และที่อยู่ของพวกเขาโดยใช้สายลับ[1]และใช้นโยบายที่จะนำมาซึ่งความผาสุกของเจ้า โอ้เด็กน้อย ผู้ที่ห่วงใยความผาสุกของตนไม่ควรละเลยแม้แต่ศัตรูธรรมดา แล้วข้าจะพูดอะไรเกี่ยวกับปันดาวะผู้ซึ่งเชี่ยวชาญอาวุธทุกชนิดในการรบเล่า โอ้เด็กน้อย
ดังนั้น เมื่อถึงเวลาที่เหล่าปันดาวาผู้มีจิตใจสูงส่งซึ่งได้เข้าป่าไปแล้ว[2]กำลังใช้ชีวิตอยู่ในการปลอมตัวอย่างมิดชิด จะกลับมา ท่านควรตรวจสอบความแข็งแกร่งของท่านทั้งในอาณาจักรของท่านเองและในอาณาจักรของกษัตริย์องค์อื่นๆ อย่างไม่ต้องสงสัย การกลับมาของปันดาวาใกล้เข้ามาแล้วเมื่อระยะเวลาการเนรเทศตามที่สัญญาไว้สิ้นสุดลง บุตรชายผู้มีชื่อเสียงและทรงอำนาจของปฤถะผู้เปี่ยมด้วยพลังอำนาจอันหาที่เปรียบมิได้ จะเสด็จมาที่นี่ด้วยพลังอันล้นเหลือ ดังนั้น เพื่อที่จะทำสนธิสัญญาที่เป็นประโยชน์กับพวกเขา ท่านควรใช้กลยุทธ์ที่ชาญฉลาดและมุ่งมั่นที่จะเพิ่มกำลังพลและปรับปรุงคลังสมบัติ โอ้ลูกเอ๋ย เมื่อตรวจสอบสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแล้ว จงประเมินความแข็งแกร่งของท่านเองเมื่อเทียบกับพันธมิตรทั้งหมดของท่าน ทั้งที่อ่อนแอและแข็งแกร่ง[3]
เมื่อประเมินประสิทธิภาพ จุดอ่อน และความเฉยเมยของกองกำลังของท่านแล้ว รวมทั้งว่าใครในหมู่พวกเขามีเจตนาดีและใครไม่พอใจ เราควรจะต่อสู้กับศัตรูหรือทำสนธิสัญญากับเขา โดยใช้ศิลปะแห่งการประนีประนอม การแบ่งแยก การลงโทษ การติดสินบน ของขวัญ และความประพฤติที่ดี จงโจมตีศัตรูของท่านและปราบปรามผู้ที่อ่อนแอกว่าด้วยกำลัง และเอาชนะใจพันธมิตรและกองกำลังของท่านด้วยคำพูดที่อ่อนโยน เมื่อท่านได้เสริมสร้างกองทัพและเติมเต็มคลังสมบัติของท่าน (ด้วยวิธีการเหล่านี้) ความสำเร็จทั้งหมดจะเป็นของท่าน เมื่อท่านทำทั้งหมดนี้แล้ว ท่านจะสามารถต่อสู้กับศัตรูที่ทรงพลังที่อาจปรากฏตัวขึ้นได้ ไม่ต้องพูดถึงบุตรของปันดูที่ขาดแคลนกองกำลังหรือสัตว์ของตนเอง โดยการใช้กลอุบายทั้งหมดนี้ตามธรรมเนียมของชนชั้นปกครองของท่าน ท่านผู้ยิ่งใหญ่แห่งบุรุษ จะได้รับความสุขที่ยั่งยืนในเวลาอันควร!
เชิงอรรถและเอกสารอ้างอิง:
[1] : คำว่าtirthaในที่นี้ หมายถึง ตามที่นิลากันธาได้อธิบายไว้อย่างถูกต้อง คือ สถานที่สอดแนม ไม่ใช่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์
[2] : นิลากันธาอธิบายว่า สัตรามในที่นี้หมายถึง 'การปลอมแปลง' อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าการตีความเช่นนั้นดูจะเกินจริงไปหน่อย เห็นได้ชัดว่ามันหมายถึง 'ป่า' การใช้คำว่า 'ประวิษฐุ' ร่วมด้วยก็ช่วยยืนยันประเด็นนี้ได้เกือบหมดแล้ว
[3] : บทสโลกาบทนี้พิมพ์ไม่ถูกต้องในตำราใดๆ ที่ฉันเคยเห็น การอ่านที่ฉันยึดถือคือ คำที่สองเป็นคำกริยาในรูป participle ของรากศัพท์budhไม่ใช่รูป instrumental ของbudhiและคำสุดท้ายของบรรทัดที่สองเป็นคำประสมของvalavatsuและavaleshuแทนที่จะเป็น (อย่างที่พิมพ์ในหนังสือหลายเล่ม) valavatswavaleshuการอ่านแบบอื่นใดก็ย่อมไม่ถูกต้องอย่างแน่นอน ฉันยังไม่ได้ตรวจสอบตำราบอมเบย์
ตอนต่อไป; Section XXX - ตริการ์ตัสและเกาเราวะวางแผนยึดโคในอาณาจักรของวีรตะ
สรุปย่อของบทนี้: เรื่องราวที่ไวสัมปายานะ เล่า เกี่ยวกับพระเจ้าสุสาร์มันผู้ซึ่งพ่ายแพ้ต่อสุตะ , กิจกะแห่งมัตสยะ และกษัตริย์แห่งมัตสยะ ซ้ำแล้วซ้ำ เล่า เมื่อรู้สึกว่ามีโอกาสที่จะแก้แค้น สุสาร์มันจึงเสนอที่จะบุกโจมตี อาณาจักรของวิราตะ โดยความช่วยเหลือจาก พวกเกา เราวะ รวมทั้งกรรณะและทุรโยธนะ พวกเขาวางแผนที่จะปล้นสะดมทรัพย์สิน ปศุสัตว์ และที่ดินของวิราตะ โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มอำนาจและโชคลาภของตนเอง กรรณะเห็นด้วยกับแผนของสุสาร์มัน และทุรโยธนะก็รีบสั่งการให้กองกำลังของตน รวมทั้งตรีการ์ตัส เตรียมพร้อมสำหรับการยกพลขึ้นบก ตรีการ์ตัสเคลื่อนพลไปยังเมืองของวิราตะเพื่อยึดปศุสัตว์ ในขณะที่พวกเกาเราวะก็ติดตามไปในวันรุ่งขึ้น โดยตั้งใจที่จะยึดปศุสัตว์หลายพันตัวเช่นกัน
พวกตรีการ์ตัส นำโดยสุสารมัน เคลื่อนทัพไปยังอาณาจักรของวิราตะเพื่อยึดปศุสัตว์ของเขา ในขณะเดียวกัน พวกเกาเราวะภายใต้การบัญชาการของทุรโยธนะ ก็วางแผนที่จะยกทัพไปยังเมืองของวิราตะเช่นกัน ทั้งสองกลุ่มมุ่งหวังที่จะใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอของวิราตะ โดยพวกตรีการ์ตัสตั้งใจที่จะโจมตีเป็นคนแรกและพวกเกาเราวะจะตามมาอย่างใกล้ชิด พวกตรีการ์ตัสเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี โดยตั้งรับเพื่อใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอที่เห็นได้ชัดของวิราตะและอาณาจักรของเขา
พวกเกาเราวะ นำโดยทุรโยธนะ ยกทัพทั้งหมดออกไปเพื่อกวาดต้อนทรัพย์สมบัติ โดยเฉพาะโคอันล้ำค่า จากอาณาจักรของวิราตะ ฝ่ายตรีการ์ตะและพวกเกาเราวะต่างแยกย้ายกันไป แต่มีเป้าหมายเดียวกันคือ ปล้นสะดมทรัพย์สมบัติของมัตสยะ สถานการณ์จึงพร้อมสำหรับการปะทะกันระหว่างกองกำลังของวิราตะและกองทัพผู้รุกราน ขณะที่แผนการของสุสารมันที่จะบุกอาณาจักรเพื่อแย่งชิงทรัพยากรทวีความรุนแรงขึ้น นำไปสู่การเผชิญหน้าครั้งใหญ่ระหว่างสองฝ่าย การปะทะกันที่กำลังจะเกิดขึ้นระหว่างกองกำลังของวิราตะและกองกำลังผสมของตรีการ์ตะและเกาเราวะ เป็นลางบอกเหตุถึงการต่อสู้แย่งชิงอำนาจและทรัพย์สมบัติอันดุเดือด
