ตอนที่ 25 สามพี่น้องพบพาน
ฝ่ายกวนอูกับพี่สะใภ้เดินทางมาได้จิวฉอง มาเป็นพวก พบเตียวหุยที่เขาบองเอี๋ยงสันจึงเข้าไปหา เตียว หุยเข้าห้ามไว้ด้วยเข้าใจผิดว่ากวนอูเป็นพวกโจโฉแล้ว เข้ารบ กันเป็นสามารถ พอดีทหารโจโฉที่คิดแค้นไล่ตามมา กวนอูจึง วกกลับไปตัดศีรษะมาให้เตียวหุยดูว่ามิใช่เป็นพวกเดียวกับโจโฉ เตียวหุยจึงโผเข้าคำนับกวนอูว่าตัวนั้นใจเบาผิดนัก แลพี่น้อง ทั้งสองจึงร้องไห้รักกัน
อยู่มากวนอูเดินทางรั้งรอให้ซุนเขียนไปแจ้ง เล่าปี่ให้หนีออกมาจากอ้วนเสี้ยว แลพักที่กระท่อมแห่งหนึ่ง นายบ้านยกกวนเป้งบุตรชายตนให้เป็นบุตรบุญรรรมกวนอู ฝ่ายเล่าปี่แสร้งออกอุบายแก่อ้วนเส้ยวว่าจะไปเกลี้ยกล่อมเล่า เปียว ณ เมืองเกงจิ๋ว อ้วนเสี้ยวไม่รู้กลอุบายเห็นชอบด้วย
ฝ่ายเล่าปี่หนีออกมาพบกวนอูดีใจยิ่ง พบจู ล่งเที่ยวเป็นโจรอยู่ในป่า เล่าปี่จึงว่าครั้นจูล่งอยู่กับกองซุนจ้าน ยังหาบุญไม่จึงมิได้มาอยู่ร่วมคิดกัน บัดนี้มีบุญวาสนายิ่ง จูล่ง จึงว่าตั้งแต่มาทุกเมืองยังมิหาคนโอบอ้อมอารีเท่าเล่าปี่ จึงขออยู่รับใช้ด้วยเล่าปี่ เล่าปี่มีความยินดียิ่ง
ทั้งสามพี่น้องจึงได้มาพบพานพร้อมหน้า กันอีกครั้งแลไปตั้งซ่องสุมคน ณ เมืองยีหลำ ฝ่ายอ้วนเสี้ยวรู้ เข้าก็โกรรจะยกไปตีเล่าปี่ ที่ปรึกษาจึงว่าเห็นว่าเล่าปี่ทหารน้อย จะยกไปทำการเมื่อไรก็ได้ บัดนี้วิตกอยู่แต่โจโฉให้รีบกำจัดเสีย อ้วนเสี้ยวเห็นชอบด้วย
ตอนที่ 26 ซุนกวนขึ้นครองฝั่งกังตั้ง
ฝ่ายซุนเซ็กตั้งแต่เป็นใหญ่ ณ ฝั่งกังตั้ง ทำการหยาบช้าฆ่าเค้าก้องเมืองง่อกุ้นเสีย ทหารเค้าก้องคิด แค้นจึงลอบฆ่าซุนเซ็กได้รับบาดเจ็บเป็นหลายแห่ง หมอฮัวโต๋ เข้าทำการรักษาจนหาย แลด้วยบาดแผลมีพิษจึงห้ามซุนเซ็ก อารมณ์ร้อนเสียร้อยวัน ด้วยซุนเซ็กเป็นคนด่วนใจเร็วเห็นอิ เกียดที่ได้อ้างตนว่า เป็นผู้วิเศษรักษาคนอยู่ ณ แดนกังตั้ง ผู้คนนับถือเป็นอันมากนึกอิจฉาจึงจับมาฆ่าเสีย ต่อมาซุนเซ็ก จึงได้เห็นแต่ภาพหลอนอิเกียดมาหลอกหลอน ไม่เว้นแต่ละวัน จนคลุ้มคลั่งด้วยพิษกำเริบร่างกายทรุดโทรม เห็นว่าตัวจะมิ รอดจึงเรียกซุนกวนผู้น้องยกตำแหน่งบ้านเมืองให้ทำนุบำรุง ต่อไป อันการข้างในให้ปรึกษาเตียวเจียว การสงครามให้ ปรึกษาจิวยี่ สั่งเสร็จแล้วก็สิ้นใจ ซุนกวนจึงออกว่าราชการ แทนซุนเซ็กแต่นั้นมา
ตั้งแต่ซุนกวนครองตำแหน่งแทนซุนเซ็กก็ เชื้อเชิญเกลี้ยกล่อม โลซก จูกัดถิ่น แลผู้มีสติปัญญาเป็นอัน มาก มาช่วยว่าราชการ แลส่งหนังสือเข้าด้วยโจโฉ โจโฉจึงแต่ง ตั้งซุนกวนเป็นเจ้าเมืองกังตั้ง แต่นั้นมา บรรดาราษฎรทั้งปวง แลเมืองขึ้น ก็มีใจยินดีต่อซุนกวนเป็นอันมาก
ตอนที่ 27 ศึกประวัติศาสตร์
ฝ่ายอ้วนเสี้ยวกะเกณฑ์ทหารในเมืองกิจิ๋ว อิวจิ๋ว เชียงจิ๋ว เป๊งจิ๋ว ได้เจ็ดสิบหมื่นยกทัพไปตีฮูโต๋ แฮหัวตุ้น ซึ่งรักษาอยู่ตำบลกัวต่อแจ้งไปยังโจโฉ โจโฉจึงเกณฑ์ทหารเจ็ด หมื่นห้าพันไปบรรจบกับแฮหัวตุ้น ตั้งคอยทัพอยู่ตำบลแม่น้ำฮองโห
อ้วนเสี้ยวตั้งประชิดค่ายโจโฉเผชิญหน้ากับ อ้วนเสี้ยวต่อสู้ออกรบกันอย่างยืดเยื้อ ทหารโจโฉน้อยกว่าเก้า ส่วนสิบส่วน ตั้งสกัดทัพต้านอ้วนเสี้ยวอยู่ โจโฉนับวันจะตกที่ นั่งลำบากเสบียงอาหารไม่พอ จึงคิดจะยกกลับฮูโต๋ ซุนฮกซึ่ง รักษาเมืองฮูโต๋จึงส่งจดหมายตอบไปว่าฝ่ายอ้วนเสี้ยวขาด แม่ทัพสองคน แลถึงจะมีทหารมากแต่ขาดความชำนาญให้ รีบรุดเอาชัยเสีย โจโฉเห็นด้วย ต่อมาได้ข่าวว่าอ้วนเสี้ยวกำลัง ลำเลียงเสบียงมายัง ณ กัวต๋อจึงส่งคนไปตีเผาเสบียงเสีย กองทัพอ้วนเสี้ยวจึงขาดแคลนเสบียงลงจึงเรียกเสบียงจาก ตำบลอัวเจ๋า แลที่เก็บเสบียงของอ้วนเสี้ยว
ณ ตำบลกัวเจ๋านี้ มี อิเขงดูแลอยู่ แลอิเขงนั้นเสพสุราทุกวันมิได้ขาดไม่สนใจการ ดูแลเสบียง อยู่มาเขาฮิวที่ปรึกษาอ้วนเสี้ยวน้อยใจหนีออกไป สวามิภักดิ์ต่อโจโฉ เขาฮิวกับโจโฉนี้เป็นเพื่อนกันมาก่อน โจโฉ จึงออกรับขับสู้อย่างดี เขาฮิวเสนอแผนการปล้นเผาเสบียง
ณ ตำบลกัวเจ๋าตัดกำลังเสบียงอ้วนเสี้ยวเสีย โจโฉจึงแต่งทหาร ปลอมเป็นทหารอ้วนเสี้ยวลอบตีอัวเจ้าแล้วเข้าโจมตีจุดไฟเผา ทันที เผายุ้งฉางเสบียงได้หมด อ้วนเสี้ยวรู้ดังนั้นจึงตกใจสั่ง เตียวคับ โกลำออกลอบตีค่ายโจโฉแทน โจหอง แฮหัวตุ้น แฮหัวเอี๋ยน โจหยิน ลิเตียนออกรบเป็นสามารถ เตียวคับ โกลำสู้ไม่ได้ ถอยร่นลงมา
ขณะนั้นกัวเต๋าที่ปรึกษาอ้วนเสี้ยวเกรงว่า แผนที่ให้เตียวคับ โกลำไปตีค่ายโจโฉมิสำเร็จคิดให้ร้ายแก่เตียว คับ โกลำ เตียวคับ โกลำรู้ดังนั้นจึงคิดว่าถ้ากลับไปตัวต้อง ตายแน่ จึงเข้าสวามิภักดิ์ด้วยโจโฉ ทหารอ้วนเสี้ยวรู้ว่าเตียวคับ โกลำไปอยู่ด้วยโจโฉก็เกิดความระส่ำระสาย โจโฉเห็นได้ทีจึง ออกปล้นค่ายอ้วนเสี้ยวตอนดึก ทั้งแบ่งทหารออกเป็นแปด กอง เข้าโจมตีค่ายอ้วนเสี้ยว ทหารอ้วนเสี้ยวมิมีใจจะรบ ทหาร โจโฉจึงฆ่าฟันทหารอ้วนเสี้ยวล้มตายเป็นอันมาก อ้วนเสี้ยวเห็น ดังนั้นก็ตกใจตัวรีบหนีข้ามแม่น้ำฮองโหไป ค่ายอ้วนเสี้ยวจึง แตกพ่ายไป แลโจโฉเกลี้ยกล่อมได้ทหารอ้วนเสี้ยวทั้งเก็บ ทรัพย์สินสิ่งของเป็นจำนวนมาก ดุลอำนาจหัวเมืองตะวันออก ของโจโฉ กับอ้วนเสี้ยวจึงเปลี่ยนไปเมื่อโจโฉได้เป็นฝ่ายกำชัยชนะ
ตอนที่ 28 เล่าปี่ขออาศัยเล่าเปียว
ฝ่ายอ้วนเสี้ยวเมื่อแตกไปกลับมารวบรวม ทหารกลับไปเมืองกิจิ๋วสติฟั่นเฟือนไป พอดีอ้วนถัน อ้วนฮีผู้ บุตร โกกันผู้หลานคุมทัพมาช่วย อ้วนเสี้ยวมีความยินดีนำ ทหารสิบหมื่นเศษออกรบโจโฉอีกไป ตั้งมั่น ณ ตำบลซองเต๋ง โจโฉยกทัพตามออกไปพบทัพอ้วนเสี้ยวจึงรบกันเป็นสามารถ อ้วนเสี้ยวสู้มิได้หลบหนีกลับเข้าเมืองอีก แลตัวนั้นป่วยมิออก ว่าราชการให้อ้วนซงผู้บุตรออกว่าราชการแทน
ฝ่ายเล่าปี่นำทหารห้าหมื่นยกทัพมาจะตลบ ตีฮูโต๋ โจโฉจึงออกรบพุ่งด้วยเล่าปี่แลตั้งค่ายมั่นไว้หลอกเล่าปี่ แล้วแบ่งกำลังไปตีเสบียงเล่าปี่ แลตีเมืองยีหลำ เล่าปี่รู้ดังนั้นก็ ตกใจให้เตียวหุยไปช่วยแก้เสบียง กวนอูไปช่วยครอบครัว ณ เมืองยีหลำ แล้วเตรียมถอยค่ายเสีย ฝ่ายโจโฉให้คนมาดักรอเล่าปี่กับจูล่งจึงช่วยกันรบเป็นสามารถ เล่าปี่เห็นจวนตัวจึงหนี ออกมาตัวคนเดียวพบเตียวคับมาสกัดอยู่ เล่าปี่คิดท้อใจฆ่าตัวตาย พอดีจูล่งนำทหารเข้ามาช่วยแก้ไปได้ กวนอูก็พาเตียวหุย กลับมาหาเล่าปี่แล้วหนีมา คิดไปเข้าอาศัยด้วยเล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋ว ฝ่ายเล่าเปียวมีใจยินดีรับไว้ ฝ่ายโจโฉก็ยกทัพกลับไปเมือง
ตอนที่ 29 อ้วนเสี้ยวตาย
ขณะนั้นพระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จมาอยู่ ณ ฮูโต๋ ได้แปดปี อ้วนเสี้ยวตั้งมั่นอยู่ที่เมืองกิจิ๋ว โจโฉจึงนำกำลัง ออก ตีอ้วนเสี้ยวอีกครั้ง อ้วนซงผู้บุตรอาสาออกตีโจโฉแต่กลับพ่าย แพ้กลับมา อ้วนเสี้ยวรู้ดังนั้นเป็นกังวล โรคป่วยเก่าจึงกำเริบ ขึ้นมาเจรจาไม่ออก ว่าให้อ้วนซงปกครองเมืองต่อ แลพอลมปะทะเข้ามาก็ขาดใจตาย
ต่อมาอ้วนซงผู้น้องอ้วนกำจึงขึ้นครอง เมืองกิจิ๋วแทนบิดา ฝ่ายอ้วนกำผู้พี่คิดน้อยใจด้วยเป็นบุตรคน โต จึงคิดแย่งชิงอำนาจจากอ้วนซง พอดีโจโฉยกทัพเข้ามา อ้วนกำจึงเข้ารบด้วย อ้วนซง อ้วนฮี โกกัน จึงเข้าช่วยรบโจโฉ โจโฉแบ่งกองกำลังตีพร้อมกันทั้งสี่ค่าย ฝ่ายอ้วนกำ อ้วนซง อ้วนฮี โกกันสู้มิได้จึงถอยร่นมา โจโฉคิดตีตาม กุยแกที่ปรึกษา จึงว่าหากตีตามบุตรอ้วนเสี้ยวทั้งสามจะสมัครสามัคคีกัน ควร ที่จะกลับเมือง รอดูให้บุตรทั้งสามแก่งแย่งชิงเมืองกันเอาเอง จึงจะรบได้โดยง่าย โจโฉเห็นชอบด้วย
ตอนที่ 30 โจโฉปราบปรามหัวเมืองฝ่ายตะวันออก
ต่อมาอ้วนถ้ำ อ้วนชงจึงรบแก่งแย่งชิงดี กันเป็นสามารถ อ้วนกำสู้มิได้ขอเข้าอยู่ด้วยโจโฉ โจโฉเห็นได้ที จึงยกทัพขึ้นเหนือมาลอบตีค่ายอ้วนชงแตก ตีได้เมืองกีจิ๋ว อ้วนกำกลับเข้ารบด้วยโจโฉกลับถูกโจหองแทงตกม้าตาย โจโฉ จึงยกไปตีโกกันต่อ อ๋องต่ำทหารโกกันลอบฆ่าโกกันเสียตัด ศีรษะไปให้โจโฉ โจโฉมีความยินดีจึงล่วงไปตีอ้วนซง อ้วนฮีแล กุยแกนั้นป่วยหนักนอนมาบนเกวียน โจโฉจึงล่วงไปตีหัวเมือง ฝ่ายตะวันตกก่อน
ครั้นพอกลับมารู้ว่ากุยแกตายแล้ว ก็ร้องไห้ รักเป็นมาก ว่ากุยแกอายุน้อยกว่าอีกหน่อยจะฝากฝังบ้านเมือง ให้ดูแล แล้วมาตายนี้มิควรเลย อุปมาเหมือนเทพดามาทำลาย ชีวิตเราเสียแล้วจุดเทียนเซ่นศพกุยแกร้องไห้รัก
แลก่อนตายนั้นกุยแกแต่งหนังสือเสนอมิให้ ตามอ้วนซง อ้วนฮีที่ไปอาศัยอยู่กับกองซุนของ กองซุนของ คอยท่าโจโฉเกรงว่าจะรบมาตีจึงเลี้ยงดูอ้วนซง อ้วนฮีไว้เป็น ทหาร พอเห็นว่าโจโฉมิได้ตามตีจึงฆ่าอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะไป ให้โจโฉเอาความชอบ โจโฉจึงปราบปรามหัวเมืองฝ่ายตะวันออก ราบคาบแต่นั้นมาแล้วยกทัพกลับฮูโต๋
ต่อมาโจโฉพบนกยูงทองแดงเปล่งประกาย อยู่ โจโฉจึงเกณฑ์ชาวเมืองก่อสร้างปราสาทสูงใหญ่ริมแม่น้ำ เจียงโห เอานกยูงไว้บนปราสาท หนึ่งปีจึงเสร็จสิ้น ให้ชื่อว่า ปราสาทนกยูงสัมฤทธ์ กะเกณฑ์ได้ทหารอ้วนเสี้ยว มาห้าสิบหมื่น และทหารเอกเป็นจำนวนมากบำรุงทแกล้วทหารอยู่
ตอนที่ 31 สมภพอาเต๊า
ฝ่ายเล่าปี่ครั้นมาอยู่กับเล่าเปียวเวลาล่วง มานาน นางกำฮูหยินภรรยาเล่าปี่ได้ให้กำเนิดบุตรชาย ให้ชื่อว่า อาเต๊าแลเล่าเปียวให้เล่าปี่ไปอยู่ ณ เมืองซินเอี๋ย แต่ตัวเล่าเปียว ยังเรียกเล่าปี่มาปรึกษาราชการอยู่เนืองๆ อยู่มาเล่าเปียวเชิญ เล่าปี่มาปรึกษาเรื่องการยกตำแหน่งเจ้าเมืองเกงจิ๋วให้บุตรทั้งสอง เล่าปี่เสนอให้ยกให้เล่ากี้ด้วยว่าเป็นบุตรคนโต ชัวฮูหยิน กับชัวมอผู้ซึ่งคิดให้เล่าจ๋องขึ้นครองอำนาจคิดแค้นเล่าปี่เป็นอันมาก จึงคิดแผนเชิญเล่าปี่เป็นเจ้าภาพแทนเล่าเปียวรับคำแทนเล่าเปียวรับคำ นับหัวเมืองในวันปีใหม่พยายามลอบฆ่าแต่มิสำเร็จ เล่าปี่หนีออกทางประตูเมืองทางด้านตะวันตกแลพลัดหลงมิรู้ไปทางใด หนีมาถึงแดนเมืองลำเจี๋ยง
ตอนที่ 32 เล่าปี่ได้ซีซีเป็นที่ปรึกษา
เล่าปี่ เล่าปี่หนีมาพอเวลา เพลาพบเด็กเลี้ยงควาย ทักว่าเล่าปี่ เล่าปี่นึกสงสัยว่ารู้จักได้อย่างไร เด็กเลี้ยงควายจึงพาไปพบอาจารย์สุมาเต็กโช ครั้นสนทนากัน สุมาเต็กโชว่าผู้มีสติปัญญามิสู้ไกลนัก อันฮกหลงกับฮองซูหากได้มาแต่ผู้หนึ่ง ก็สามารถครองแผ่นดินได้ เล่าปี่ได้ครุ่นคิดนัก รุ่งเช้าจูล่งเที่ยว ตามหาจนพบ เล่าปี่จึงคำนับสุมาเต็กโชลาออกมา พบซีซีเดิน ทำเพลงด้วยถ้อยคำแยบคาย เล่าปี่กริ่งใจว่าเป็นผู้มีสติปัญญา จึงเข้าสนทนาด้วยรู้ว่าเป็นซีซีจึงเชื้อเชิญเข้ามาทำการด้วยให้คุมบังคับบัญชาทหารทั้งปวง
อยู่มาโจหยิน ลิเตียนซึ่งอยู่ ณ เมืองห้วน เสียรู้ว่าเล่าปี่อยู่ที่เมืองซินเอี๋ยจึงเข้ารบด้วย ซีซีเสนอแผนการ ให้จูล่งเข้าแก้กระบวนพยุหะแปดกุญแจทองของโจหยินแลให้กวนอูอ้อมเข้าตีเมืองห้วนเสีย โจหยิน ลิเตียนสู้มิได้จึงถอยหนี ไปเมืองฮูโต๋ ครั้นเล่าปี่ได้เมืองห้วนเสียแล้วได้เล่าฮองเป็นบุตรบุญรรรม ให้จูล่งอยู่รักษาเมือง ตัวเล่าปี่ ซีซี กวนอู เตียวหุย กลับไปเมืองซินเอี๋ย
ตอนที่ 33 เล่าปี่เยือนกระท่อมโงลังกิ้ง
ฝ่ายโจหยินหนีไปพบโจโฉ รู้ว่าเล่าปี่ได้ซีซี เป็นที่ปรึกษาคิดดึงตัวมาอยู่ด้วยมิให้เล่าปี่คิดการกำเริบ จึง เชิญมารดาซีซีมาเลี้ยงดูแล้วส่งจดหมายปลอมเป็นว่าให้เรียก ตัวซีซีมาอยู่ด้วยโจโฉ ด้วยซีซีเป็นคนกตัญญูจึงมิได้รู้เท่าทันจึง ลาเล่าปี่ไปอยู่ ณ ฮูโต๋ แลก่อนไปนั้นเล่าปี่ร้องไห้รักเป็นอันมาก ซีซีจึงว่าใกล้ๆนี้มีผู้มีสติปัญญาอยู่ด้วยชื่อว่าฮกหลงหรือว่า ขงเบ้ง เล่าปี่มีใจยินดีเป็นอันมาก ซีซีจึงลาไปแล้วรู้ว่าแม่ฆ่าตัว ตายเนื่องจากตัวหลงเบาปัญญาซึ่งโจโฉ ต่อมาซีซีจึงมิมีใจอยู่ ด้วยโจโฉโดยสุจริต
ฝ่ายเล่าปี่จึงพากวนอู เตียวหุย ไปเขาโงลัง กั้งเพื่อคำนับขงเบ้งครั้งแรกมิเจอพบแต่เพื่อนขงเบ้ง ต่อมา เล่าปี่รู้ข่าวว่าขงเบ้งกลับมาแล้วจึงไปเยือนอีกครั้งก็มิพบแต่ให้ เขียนจดหมายคำนับฝากไว้เพียงพบเพื่อนขงเบ้งคุยกัน ณ ร้านสุราเล่าปี่สำคัญผิดจึงเข้าไปคำนับ ครั้นรู้ว่ามิใช่จึงละอายยิ่งนัก
อยู่มาฤดูหนาวเล่าปี่จัดแจงไปคำนับอีกครั้งจึงพบ ขงเบ้งนอนอยู่จึงมิอาจปลุก ขงเบ้งแสร้งนอนถึง ตะวันคล้อย จึงตื่นเข้าสนทนาด้วยเล่าปี่ทั้งบิดพริ้วอยู่ ขงเบ้ง แจงให้เห็นว่า กำลังแผ่นดินจีนจะแบ่งออกเป็นสามก๊ก เล่าปี่ได้ฟังอย่างนั้นนึกเลื่อมใสแลว่าอย่าบิดพริ้วอยู่เลยไปทำราชการด้วยกันเถิด ขงเบ้งจึงปลงใจอยู่ด้วย จัดแจงร่ำลาจูกัดถิ่นผู้ น้องแล้วไปอยู่ด้วยเล่าปี่ ณ เมืองซินเอี๋ย เล่าปี่จึงให้เป็นที่ปรึกษากิจการทั้งปวง
ตอนที่ 34 ซุนกวนคิดตีเล่าเปียว
อยู่มาฝ่ายซุนกวนเกลี้ยกล่อมผู้มีสติ ปัญญาเป็นอันมาก ซุนเชียงผู้น้องกับงอฮูหยินผู้เป็นมารดา ถึงแก่ความตาย ซุนกวนจึงให้แต่งการศพไว้ แลได้ข่าวว่ากำเหลงหนีออกจากเล่าเปียวกับหองจอเข้ามาอยู่ด้วย ซุนกวนจึง รับไว้ กำเหลงเสนอให้ซุนกวนออกตีหองจอเจ้าเมืองกังแฮ กำเหลงอาสาออกตีด้วย เอาเกาทัณฑ์ยิงไปถูกหองจอตกม้าตาย แลซุนกวนจึงเอาศีรษะหองจอมาเซ่นไหว้บิดา ด้วยแต่ก่อนหองจอเป็นคนฆ่าชุนเกี้ยนผู้บิดา ตอนรวมหัวเมืองเข้าสู้ตั้งโต๊ะแล้ว ซุนกวนก็เลิกทัพกลับเข้าเมืองกังตั้งด้วยเกรงเล่าเปียวจะวางกำลังไว้แน่นหนา
